جناب آقای غلامرضا تاجگردون؛
در روزگاری که خیابان های گچساران با نخستین باران به رودخانه‌ای گل‌آلود به فساد تبدیل می‌شود، در همان روز کشور نیز با طوفانی از بحران‌های معیشتی و اجتماعی دست‌وپنجه نرم می‌کند؛ بحران‌هایی که ریشه‌شان در سال‌هایی است که شما بر صندلی تاثیرگذار کمیسیون برنامه و بودجه تکیه زده بودید.

امروز خیابان‌های دوگنبدان آب می‌بلعند؛
اما زندگی مردم ایران سال‌هاست زیر موجی بزرگ‌تر غرق می‌شود.

آقای تاجگردون؛
وقتی کارکنان ارکان ثالث صنعت نفت گچساران از شدت فشار معیشتی دست از کار می‌کشند و به خیابان می‌آیند،
وقتی معلمان، بازنشستگان، کارگران، پرستاران و حتی کسبه خرد از تهران تا سیستان به صورت زنجیره‌ای و سراسری اعتراض می‌کنند،

وقتی آمار مهاجرت نیروهای متخصص به بالاترین حد دو دهه اخیر رسیده،
وقتی گزارش‌ها نشان می‌دهد رنج معیشت، بسیاری از جوانان را به مرز فروپاشی روانی و خودکشی رسانده،
وقتی کشور درگیر جنگ ۱۲روزه‌ای می‌شود که خود محصول همین ضعف‌های ساختاری، ناتوانی در بازدارندگی و فرسایش اقتصادی است،
همه این‌ها اتفاقات منصرف و تصادفی نیستند؛
این‌ها نتیجه همان تصمیم‌هایی هستند که سال‌ها در کمیسیون برنامه و بودجه امضا شد و خط سیر اقتصاد و امنیت کشور را منحرف کرد.

شما سال‌ها مدعی بودید «نبض بودجه» را در دست دارید؛
اگر چنین بود، چرا امروز نبض مردم این‌قدر ضعیف می‌زند؟

چگونه است که:

• نرخ دلار و طلا به شکلی افسارگسیخته دگرگون شده؛
• بنزین در آستانه سونامی افزایش قیمت است؛
• انرژی دچار ناترازی مزمن شده و صنایع یکی پس از دیگری خاموش می‌شوند؛
• رکود اقتصادی، رکود اجتماعی و حتی رکود امید به آینده سراسر کشور را گرفته؛
• و هزاران خانواده، فرزندانشان را با چمدان‌های مهاجرت راهی فرودگاه می‌کنند؟

مردی از هفت‌تیر امروز در میان آب‌های آلوده خیابانی به من گفت:
«این باران چیز تازه‌ای را خراب نکرد؛ فقط خرابکاری‌های قدیمی را آشکارتر کرد.»
او اشتباه نمی‌کرد.

امروز که باران، سیمای عمرانی گچساران را افشا کرده،

هم‌زمان اعتراضات سراسری، مهاجرت، ناکامی‌های معیشتی، بحران‌های اجتماعی و حتی تبعات جنگی اخیر، سیمای تصمیم‌سازی‌های شما را در سطح ملی افشا می‌کند.

آقای تاجگردون؛
اگر امروز خیابان‌های گچساران رودخانه شده‌اند، معیشت مردم ایران هم رودخانه‌ای خروشان است که دیواره‌اش از سال‌ها ،بدبودجه‌نویسی و سیاست‌سازی اشتباه شما ترک خورده است.

گچساران زیر باران فرو می‌رود؛
ایران زیر بار نتایج تصمیم‌های بودجه‌ای شما.

همین رودخانه‌های خیابانی، همین سفره‌های خالی، همین صف‌های اعتراض، همین آمار مهاجرت و حتی همین جنگ ۱۲روزه،
همه و همه سندی روشن‌اند که سه دهه مدیریت و سیاست‌گذاری شما نه‌تنها دوگنبدان و باشت حیات خلوت ییلاق و قشلاقتان ،که بلکه این کشور را به این نقطه رسانده است.

امروز دیگر سخن فقط از خیابان‌های غرق‌شده گچساران یا اعتراضات معیشتی مردم نیست؛
موضوع اصلی، انباشت ابهامات و شبکه گسترده رقابت‌های فسادآلودی است که در سایه استمرار ابهام برانگیز حضور و نفوذ شما در ساختار مدیریتی کشور ،استان کهگیلویه وبویر احمد بالاخص گچساران وباشت شکل گرفت و در طول سه دهه به شکلی معکوس تکثیر شده است.

این چرخه فاسد، اکنون در بدنه مدیریت کشور به «قانون نانوشته» بدل شده؛
قانونی که در آن رانت بر شایستگی غلبه دارد، بده‌بستان‌های پشت‌پرده بر منافع ملت اولویت پیدا کرده، و باندهای قدرت جایگزین نظارت، شفافیت و پاسخگویی شده‌اند.
نماد این سقوط و فساد، بی‌هیچ تردید، شما و میراث مدیریتی‌تان هستید.

تداوم این الگو، به معنای تداوم همان راهی است که:

ثبات اقتصادی کشور را فلج کرده،

امنیت اجتماعی را متزلزل ساخته،

سرمایه انسانی را به مهاجرت سوق داده،

و معیشت مردم را تا استخوان خرد کرده است.

اگر این مسیر با همان نمادها و همان تفکر ادامه یابد،
کشور را تا لبه پرتگاه سقوط قطعی پیش خواهد برد.

این هشدار نه صرفاً رسانه‌ای، بلکه اعترافی بی‌واسطه از خیابان‌ها، سفره‌ها، جوانان مهاجر، معلمان معترض، کارگران خسته و نسلی، چون بنده است که امیدش را از دست داده.
تاریخ این دیار و کشور، دیر یا زود، نام کسانی را که این سرزمین را به این نقطه رسانده‌اند از دوگنبدان تا تهران، بدان با تمام جزئیات، افشا و ثبت خواهد کرد.

با احترام
رضا شایسته
مدیر مسئول پایگاه خبری نفت‌ساران و هفته نامه صبح گچساران