روز خبرنگار امسال، رضا مرادی طوف خیمه (شایسته ) سردبیر نفت ساران و هفته نامه صبح گچساران به نمایندگی مردم استان کهگیلویه وبویر احمد و ملت ایران پرسشی به‌ حق، از غلامرضا تاجگردون یکی از ۲۹۰ نماینده منتخب در مجلس شورای اسلامی مطرح کرد: چرا نمایندگان سه ده گذشته مجلس که یکی از آنها حضرتعالی نماینده مردم و منابع سرشار نفت و گاز، اراضی مستعد شهرستان هستید، قادر به جلوگیری از گسیل بحران های ناترازی حامل های انرژی از جمله قطعی های مکرر برق به سفره معیشت سخت مردم گچساران وباشت نبودید؟

پاسخ به این پرسش، بخشی از قصور ،کوتاهی و ناتوانی در اراده و تحقق وعده ها و…چهره واقعی تاجگردون و دیگر نمایندگانی که اغلب در چهارچوب اهداف غیر ملی در سه دهه گذشته میلیاردها تومان صرف حفظ یک صندلی چرخدار در تهران کردند را آشکار می‌کند.

تاجگردون نه یک نماینده منتخب مردم و توسعه‌محور، بلکه نماد برتری طایفه‌ای بر طوایف اقلیت دوگنبدان از طریق هوش سیاه نفوذ بر ائتلاف های خسارت بار عشیره ای سه دهه گذشته در گچساران و باشت است؛ سیاستمداری که به جای برنامه‌ریزی برای بهره‌گیری از منابع منطقه، تنها به گسترش شبکه طایفه‌ای و توزیع مناصب خصولتی از تهران تا دوگنبدان مشغول بود. زمین‌هایی که می‌توانستند امروز مزارع خورشیدی یا نیروگاه‌های بادی باشند، تحت مدیریت او صرفاً در مسیر کشت محصولات سنتی باغی ماندند و مردم کشور با بحران برق و ناترازی انرژی گام به گام دست‌وپنجه نرم می‌کنند.

کارنامه تاجگردون، پر از فرصت‌سوزی و سوءمدیریت است. اگر شایستگی و کارآمدی ملاک انتخاب نماینده بود، امروز گچساران و باشت به جای اتصال به قطع‌های برق مکرر، الگویی ملی در تولید انرژی تجدیدپذیر و خودکفایی برق بودند. اما تاجگردون با توسل به نفوذ طایفه‌ای، نه تنها توسعه منطقه را قربانی کرد، بلکه روزنامه تاریخ سیاسی مجلس (اخراج و بازگشت به مجلس) را با سوءتصمیمات و حاکمیت منافع شخصی خود تلخ کرد.

همزمانی بازگشت تاجگردون به مجلس با بحران‌های ملی و منطقه‌ای، از جمله جنگ ۱۲ روزه، نشان‌دهنده پیامدهای مستقیم انتخاب‌های نادرست محلی است که می توان روزها و حتی ماه ها به موضوع مباحث کارشناسی اقتصادی مرتبط با مسائل سیاست های خارجی در میزگرد نخبگان علوم سیاسی بازخوانی گردد،که فعلا بستر و محور پردازش آن فراهم نیست؛ همچنان انتخاب شگفتانه تاجگردون در زمره انتخاب‌هایی که امنیت، توسعه و رفاه مردم را قربانی می‌کند و تنها به حفظ منافع فردی و طایفه‌ای ختم می‌شود ، در مقایسته با انتخاب های اشتباه دیگر مردم استان ها ، با اختلاف صدرجدول را به خود اختصاص داده است.

بازگشت غلامرضا تاجگردون به مجلس، همزمان با بحران‌های داخلی و خارجی، هرچند از نگاه برخی تصادف یا خرافه‌پرستی تعبیر شود، اما نمی‌توان نقش مستقیم و غیرمستقیم او در شکل‌گیری وضعیت فعلی را نادیده گرفت. سه دهه فرصت‌سوزی، گسترش شبکه‌های طایفه‌ای و بی‌توجهی به ظرفیت‌های عظیم نفت، گاز و اراضی مستعد برای احداث نیروگاه‌ها و مزارع پنل‌های خورشیدی، امروز نتیجه‌ای جز قطع‌های مکرر برق و گرفتار شدن مردم گچساران و باشت در بحران ناترازی انرژی نداشته است.

بحران ناترازی انرژی از جمله ارتقاء دردناک کنونی مردم استان و گچساران و باشت به قطع دو مرحله ای برق و یا حتی ۳ مرحله ای یا شاید ۲۴ ساعته،در روزهای پایانی ناترازی ها ، تداعی بخش بازگشت به دوران پارینه سنگی (عصرحجر)، نتیجه مستقیم حضور تاجگردون و هم‌پالکی‌های او در ساختار تصمیم‌گیری کشور است؛ افرادی که سیاست را عرصه خدمتگزاری نمی‌بینند، بلکه ابزاری برای تثبیت قدرت و منافع شخصی و طایفه ای خود می‌دانند.

زمان آن رسیده است که مردم منطقه از تجربه قطع برق امروز دو مرحله ای گچساران و باشت که توسط اداره توزیع برق این شهرستان مخابره شده است، عبرت بگیرند و اجازه ندهند افراد فاقد برنامه و شایستگی، آینده توسعه و رفاه گچساران و باشت را قربانی منافع شخصی کنند.

بی‌شک همزمانی بحران‌ها از جمله انباشت بحران ناترازی برق گچساران و باشت با حضور تاجگردون در مجلس تنها یک نشانه است؛ نشانه‌ای از اینکه انتخاب‌های غلط، فراتر از مرزهای محلی، پیامدهایی ملی و حتی منطقه‌ای دارند.

اگر شایستگی، تخصص و برنامه‌ریزی ملاک انتخاب بود، امروز این منطقه می‌توانست الگویی ملی در تولید انرژی پایدار و خودکفایی باشد. اما تاجگردون با تقدم منافع شخصی و طایفه‌ای بر توسعه، میراثی تلخ از ناکارآمدی و بحران برای مردم به جا گذاشته است.

و در پایان، توصیه نفت ساران؛ به اندک نخبگان اقلیت طوایف باقی مانده در شهر دوگنبدان این است که از اکنون برای آینده گچساران و باشت آستین همت بالا زده و برنامه‌ای مدون و ملی‌گرایانه برای ارائه در انتخابات آینده آماده کنند؛ تا یک بار برای همیشه، منتخبی شایسته و برخاسته از تعهد به منافع ملی و نه طایفه‌ای، برای خدمت به مردم برگزیده شود.