بسم الله الرحمن الرحیم
«مِنَ المُؤمِنینَ رِجالٌ صَدَقوا ما عاهَدُوا اللَّهَ عَلَیهِ ۖ فَمِنهُم مَن قَضىٰ نَحبَهُ وَمِنهُم مَن یَنتَظِرُ ۖ وَما بَدَّلوا تَبدیلًا»

خون خدا روی دستان امت؛ ایران در سوگ پدر
امروز شنبه ۱۹ محرم ۱۴۴۸ برابر با ۱۳ خرداد ۱۴۰۵ خورشیدی اشک و حماسه، در هم آمیخت. امروز ایران اسلامی، پیکر پاک جانشین امام عصر(عج)، خمینیِ ثانی و پدر امت، حضرت آیت‌الله العظمی امام سید علی خامنه‌ای (رضوان الله تعالی علیه) را بر دستان میلیون‌ها دل‌شکسته تا خانه ابدی‌اش بدرقه خواهند کرد . تشییعی که تاریخ نه دیده و نه خواهد دید؛ بدرقه‌ای که نشان می دهد پیوند «ولی» و «امت»، پیوندی ناگسستنی و فراتر از حیات مادی است. خیابان‌های تهران، نجف، کربلا، صنعا، بیروت و هر نقطه‌ای که پرچم مقاومت برافراشته است، امروز یکپارچه روضه‌ای شد در فراق پدری که ۴۰ سال سایه امن و عاطفه‌اش را بر سر مستضعفان جهان گسترده بود.

تدبیر هوشمندانه، سیاستِ عین دیانت
اگر شهادت هنر مردان خداست، حیات مبارک این رهبر الهی نیز شاه‌کار تلفیق حکمت و شجاعت بود. رهبری هوشمندانه‌اش در عبور دادن کشتی انقلاب از میان فتنه‌های کور، جنگ‌های ترکیبی و فریب‌های پیچیده دیپلماتیک، نشان داد که سیاستمدار تراز انقلاب، آن است که هر «آری» و «نه»اش را نه بر مبنای محاسبات قدرت‌های شیطانی، بلکه بر ستون‌های محکم «اعتقاد» استوار می‌کند. او ثابت کرد که در کشاکش طوفان‌ها، مرد میدان را از مردان قصر تشخیص می‌دهند. قاطعیت او در کنار جامع‌نگری‌اش، مصداق بارز «أَشِدّاءُ عَلَی الکُفّارِ رُحَماءُ بَینَهُم» بود؛ موشکی در برابر زورگویان و مرهمی بر زخم محرومان.

استواری که کوه‌ها از صلابتش درس گرفتند
ثبات قدم در دفاع از آرمان‌ها، برجسته‌ترین خصلت پدر امت بود. از روزهای خون و آتش دهه ۶۰ تا فتنه‌های اخیر، هرگز از اصول عقب ننشست. در دفاع از قدس شریف، استوارتر از صخره‌های مسجدالاقصی ایستاد و به جهانیان آموخت که «مرگ بر آمریکا» و «مرگ بر اسرائیل» شعار نیست، خط مشی زندگی‌ست. این ثبات، ریشه در یقین او به وعده الهی داشت و همین، دل‌های لرزان را آرام و بازوان سست را توانا می‌ساخت.

پدر امت و جانشین امام عصر(عج)
وصف «پدر» برای او تنها یک استعاره نبود؛ حقیقتی بود که در بزم‌های صمیمانه‌اش با خانواده‌های شهدا، در میان پابرهنگان و در نوازش یتیمان مقاومت جاری بود. عاطفه‌اش به وسعت ایران و جهان اسلام بود و صلابتش چون کوه دماوند. این تعادل بی‌نظیر، تنها از خلیفه‌ای برمی‌آید که خود را سرباز کوچک امام زمان(عج) می‌دانست. با شهادتش، اگرچه قامت مبارکش از میان ما پر کشید، اما روح او که متصل به خورشید ولایت عظمی بود، فروزان‌تر از همیشه هدایتگر این مسیر خواهد ماند.

روایتی از یک شهادت آسمانی
چگونه به شهادت رسید پدر ما؟ درست در لحظه‌ای که چون همیشه، در محراب خدمت ایستاده بود. در میان دیدار با فرماندهان جبهه مقاومت و برنامه‌ریزی برای بیرون راندن اشغالگران از سرزمین‌های اسلامی، آسمان، محافظ محراب را در برگرفت. انفجاری که نه از ضعف امنیتی، که از اوجِ بی‌باکی او در دل دشمن‌صفتان نفوذی حکایت داشت. او رفت، اما نه در بستر بیماری، که در میدان نبرد نرم و سخت، در حال جهاد کبیر، مظلومانه و غریبانه، همچون مقتدایش علی مرتضی(ع). شهادتی که مُهر پایانی شد بر کتاب زندگی‌ای سراسر عزت و ایستادگی.

عروج سرخ، طلوعی دیگر
رهبر شهید ما رفت، اما میراثش ملتی بیدار، مقاومتی پیروز و امیدی زنده است. امروز بر گرد پیکر مطهرش سوگند می‌خوریم که خط سرخ امام خامنه‌ای، خط سوم حسین(ع) است و تا ظهور دولت کریمه، خیمه انقلاب بر زمین نخواهد ماند. ای پدر آسمانی، آرام بخواب که فرزندانت راهت را تا فتح قدس و ظهور مولا ادامه خواهند داد.

و ما النصر الا من عند الله…

به قلم: رضا مرادی طوف خیمه(شایسته)  سردبیر پایگاه خبری نفت ساران
در ماتم جان‌گداز شهادت، ولیِّ امر مسلمین جهان