دیروز(سه شنبه) در مرکز استان کهگیلویه و بویراحمد، جلسه‌ای برگزار شد که می‌توان آن را نه یک نشست اداری صرف، بلکه نمایی بی‌پرده از پیکره توسعه در دو شهرستان نفت‌خیز گچساران و باشت دانست. غلامرضا تاجگردون، نماینده مردم این حوزه در مجلس، در یادداشتی اینستاگرامی از ماراتنی ۱۳ ساعته پرده برداشت؛ جلسه‌ای که بیش از آنکه محلی برای تعارفات معمول دیوانسالارانه باشد، ترازوی سنجش عملکرد مدیران و دستگاه‌های اجرایی شد.

نکته قابل تأمل و شاید متناقض‌نمایی که تاجگردون به آن اشاره می‌کند، نه «فقر منابع مالی» که «فقر هماهنگی» است. در شرایطی که سایه سنگین تنگناهای اقتصادی بر سر کشور گسترده شده، این گزارش حاکی از آن است که طرح‌های عمرانی و اقتصادی این منطقه، خوشبختانه از حیث اعتباری در مضیقه نیستند. اما زخم کار جای دیگری است: «اقدامات عقب‌تر از جریان مالی است». این جمله یعنی پول هست، برنامه هست، اما چرخ دنده‌های اجرا با شن‌ریزه‌های بی‌انگیزگی، ناهماهنگی و انفعال مدیران میانی گیر کرده است.

تیغ انتقاد نماینده، به درستی شکاف خطرناک «واگرایی بین دستگاهی» را نشانه رفته است. وقتی میان جهاد کشاورزی و آب منطقه‌ای تا مرز گسست ارتباطی فاصله می‌افتد، یا زمانی که هماهنگی میان آبفا و آب منطقه‌ای مخدوش می‌شود، محصول نهایی این آشفتگی، تضییع حقوق مردمی است که سفره‌های زیرزمینی و روزی زمینی‌شان به این تعامل گره خورده است. عدم تشکیل جلسات هماهنگی در سطح استان، نه یک قصور اداری، که یک خطای راهبردی است که ترمز توسعه را می‌کشد.

با این حال، در میان این تصویر خاکستری، نقاط سفیدی هم به چشم می‌خورد. تقدیر صریح از دستگاه‌هایی چون آب منطقه‌ای و راهداری نشان می‌دهد که مسئولیت‌پذیری و کارآمدی در گوشه‌وکنار این بدنه اجرایی هنوز زنده است و می‌تواند الگویی برای دیگر بخش‌های خاموش و بی‌انگیزه باشد.

اما هسته اصلی پیام تاجگردون، جایی است که صدای وجدان یک نماینده بلند می‌شود: «حق این استان و این مردم خیلی بیشتر از اینهاست.» این گزاره، یک گلایه سیاسی ساده نیست؛ یک مطالبه گری تاریخی است. گچساران و باشت، با آن همه ذخایر و مواهب خدادادی، شایسته مدیریتی چابک، هماهنگ و جهادی هستند. وجود امکانات بدون انگیزه، مانند اتومبیلی پرقدرت با راننده‌ای خواب‌آلود است.

حال باید منتظر ماند و دید آیا این جلسه ۱۳ ساعته، تلنگری برای خروج از رخوت اداری خواهد بود یا صرفاً به بایگانی خاطرات جلسات طولانی هفته‌های پایانی سال سپرده می‌شود؟ انتظار افکار عمومی، به ویژه مردم شریف این دو شهرستان، این است که صدای این اعتراض صریح، به گوش فراتر از سالن جلسه استانداری برسد و به «اقدام» تبدیل شود. زیرا روزهای خوب، ساخته می‌شوند، نه آنکه منتظرش بنشینیم.